Eén dingetje nog. Waarom trekt het kapstertje Samantha (Cécile de France) zich het lot van die eenzame jongen aan? Niemand in haar omgeving begrijpt haar beweegredenen, en zijzelf misschien ook niet. Een minder begaafd cineast zou het antwoord in een kleffe monoloog gieten, maar de Dardennes, trouw blijvend aan hun 'Geen retoriek!'-credo, gaan er niet nader op in.
Dat hoeft ook niet: het antwoord staat zo helder als glas te lezen op haar gelaat, in die briljante scčne waarin Cyril zich als een radeloos dier in haar armen gooit. Op dát crucialemoment zie je, overduidelijk en ondubbelzinnig, dat Samantha's hart verdronken ligt in H&M: Hartstocht en Mededogen. En zo laten de Dardennes zich met 'Le gamin au vélo' kennen als propagandisten van de pure, onbaatzuchtige liefde. Schoon toch?
